ตอนที่ 137 มามือเปล่า

ตอนที่ 137 มามือเปล่า

มู่อวี้จูต้านทานน้ำตาที่เอ่อล้นของท่านหัวหน้าหมู่บ้านไม่ไหว “ท่านหัวหน้าหมู่บ้าน ท่านอาต้าหลาง นี่เป็นความคิดของพี่รองข้าเอง ข้าไม่ได้ฉลาดขนาดนั้น”

“ดี ดี ดี” ในดวงตาของโหวหมิงเต็มไปด้วยความชื่นชม “ทั้งตระกูลของพวกเจ้าเป็นคนดี อวิ๋นหนีของข้ามีวาสนาแล้ว~”

เมื่อออกจากบ้านหัวหน้าหมู่บ้านก็เป็นเวลาอาทิตย์อัสดงแล้ว สองพี่น้องต่างถือปลาตัวละหนึ่งตัวหนักห้าหกจิน สบตากันหนึ่งครั้ง

“พี่ใหญ่ พวกเรามาด้วยมือเปล่า ตอนกลับยังหอบปลาของเขากลับมาหมดแบบนี้ คงไม่ค่อยดีกระมัง”

“ก็เป็นญาติกันทั้งนั้น ผลดี ๆ ไม่ควรตกแก่คนนอก เจ้าลองคิดดูสิ ปลาตุ๋น ปลาพะโล้ ปลารสเผ็ดร้อน....”