ตอนที่ 133 น้ำบ่อไม่ยุ่งน้ำคลอง

ตอนที่ 133 น้ำบ่อไม่ยุ่งน้ำคลอง

ชายที่เดินออกมานั้นสวมเสื้อคลุมแพรสีอ่อน คาดเข็มขัดหยกที่เอว รูปร่างตรงตั้งราวกับต้นสน

ใบหน้าของเขาหล่อเหลา สันจมูกสูง เมื่อริมฝีปากบางเม้มเล็กน้อยก็มีกลิ่นอายเย็นชาอย่างจงใจอยู่บ้าง

แต่เมื่อสายตามองกวาดผ่านผู้คนกลับเพิ่มความอ่อนโยนขึ้นอีกเล็กน้อย

ทั้งที่เป็นสถานการณ์คับขัน แต่สีหน้าของเขากลับไม่มีความตื่นตระหนกแม้ครึ่งเดียว ตรงกันข้ามกลับมีความสงบนิ่งเบา ๆ

“นี่...นี่คือเถ้าแก่หรือ?”

เดิมทีก็เป็นกิจการของสตรี ลูกค้าย่อมเป็นสตรีเสียเป็นส่วนใหญ่

พอเห็นว่าเถ้าแก่เป็นชายหนุ่มรูปงามราวมนุษย์สวรรค์เช่นนี้ บรรดาแม่นางและป้า ๆ ที่เมื่อครู่ยังด่าอยู่ก็หน้าแดงขึ้นมาชั่วพริบตา