ตอนที่ 129 ปากถ้ำ

ตอนที่ 129 ปากถ้ำ

“พี่สี่ เจ้าเห็นอะไรหรือ”

มู่อวี้จูเดินเข้าไปคว้ามือเขา สายตามองไปตามทิศทางที่เขามอง

“น้อง...น้องหญิง!”

มู่ซื่อเจวี๋ยเห็นว่าเป็นนาง มโนจิตจึงมั่นคงขึ้นบ้าง แต่ยังชี้นิ้วไปที่ก้อนหินก้อนหนึ่งด้วยเสียงสั่น “ตรงนั้น เมื่อครู่...เมื่อครู่เหมือนจะมีใครบางคน ฟึ่บหนึ่งก็ไม่...ไม่เห็นแล้ว....”

สีหน้ามู่อวี้จูนิ่งลง นางลุกขึ้นเดินไปตรวจดู

นางสำรวจไปรอบก้อนหินที่พี่สี่ชี้หลายรอบก็ไม่พบสิ่งใดน่าสงสัย

นางหันกลับไปประคองมู่ซื่อเจวี๋ยขึ้น พลางปลอบอย่างอ่อนโยน “พี่สี่ อาจเป็นเพราะเจ้าดูผิดไปเอง ไม่มีใครหรอก”

มู่ซื่อเจวี๋ยยืนยันซ้ำอีกครั้ง “จริงหรือ”

เมื่อเห็นนางพยักหน้าอย่างมั่นใจ มู่ซื่อเจวี๋ยจึงถอนหายใจโล่งอกยาว ๆ