ตอนที่ 127 ชาวบ้านหนีภัยอดอยากกลุ่มใหม่มาขึ้นทะเบียนถิ่นพำนัก

ตอนที่ 127 ชาวบ้านหนีภัยอดอยากกลุ่มใหม่มาขึ้นทะเบียนถิ่นพำนัก

“พี่สะใภ้ เจ้าไม่ใช้มันหรือ ไม่กลัวพี่ใหญ่จะรังเกียจที่เจ้าแก่ลงจนเนื้อหนังเหี่ยวแห้งหรือ”

มู่อวี้จูจ้องเหลียนเหนียงอย่างหยอกล้อ

เหลียนเหนียงงดงามนัก อีกทั้งยังเพิ่งให้กำเนิดบุตรจึงมีเสน่ห์เย้ายวนเต็มที่ เพียงแต่ทำงานหนักมาหลายปี มือทั้งสองเต็มไปด้วยหนังด้าน สีหน้าก็ไม่ค่อยดีนัก

ต่อไปนางจะหยิบของหายากที่บ้านนี้ไม่มีออกมาเป็นครั้งคราว หากไม่ใช้ก็เท่ากับทิ้งความอุตสาหะของนางไปเปล่า ๆ กระนั้นหรือ

“น้องหญิง เจ้า... ข้าไม่สนใจเจ้าหรอก”

เหลียนเหนียงมองสบู่หอมอย่างอาลัยอาวรณ์ ใบหน้าแดงฉานแล้วเดินออกไป

พอถึงเวลามู่อวี้จูอาบน้ำเสร็จ จางชุ่ยหลานก็ห่มผ้านอนตะแคงหลับสนิทไปนานแล้ว