กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 102 เอาเกี๊ยวน้ำมาสามสิบชามก่อน
“เท่าไร? เจ้าว่าเท่าไร?”
ภายในหอคืนวสันต์ มู่ซื่อเจวี๋ยทั้งตัวโกรธจนทนไม่ไหว
เสี่ยวลิ่วจื่อและอีกหลายคนถึงกับพูดไม่ออกไปเลย
มิใช่หรือว่าเถ้าแก่โรงหมอมีความสัมพันธ์กับคุณชายซ่ง พวกเขามีสมุนไพรเกือบ 12 คันรถ กับ 40 ถึง 50 กระสอบ กลับขายได้เพียง 50 ตำลึงเงิน
ตั้งแต่เก็บสมุนไพรจนถึงปรุงสมุนไพร ใช้เวลาเกือบหลายเดือน ความลำบากในนั้นมู่ซื่อเจวี๋ยรู้ดีที่สุด
แม้แต่ขายให้โรงหมอที่จวนซีเจียงซึ่งตนเองเคยทำงาน ก็ไม่ใช่ราคาเพียงเท่านี้
“ไป ๆ ๆ ไม่ขายก็อย่ามากวน พวกบ้านนอกมาจากชนบททั้งกลุ่ม รู้จักสมุนไพรหรือไม่? พูดจาโอ้อวดไม่ละอาย จะขายหรือไม่ขาย ไม่ขายก็ไสหัวออกไป”