ตอนที่ 99 เจ้าบ้านนอก

ตอนที่ 99 เจ้าบ้านนอก

มู่อวี้จูมองสมุนไพรและผลไม้แห้งที่เต็มแน่นอยู่ในรถกว่าสิบคัน

นางคิดครู่หนึ่ง จะขนไปถึงเมืองหลวงแล้วขนกลับมาอีกไม่ได้ สิ้นทั้งแรงกายแรงใจ อีกทั้งนางยังต้องให้ข้าวสารแก่คนขนส่งทุกวัน คุ้มไม่คุ้มกันแน่

เข้าเมืองไปขายเสียเลยจะดีกว่า ถึงตอนนั้นจะซื้อหาของใช้บ้างก็ไม่เลว

ตลอดทางมีผลไม้แห้งที่ชาวบ้านตากไว้กว่าหนึ่งร้อยจิน ฮ่วยซัวหลายร้อยจิน และของป่าอื่น ๆ อีกจิปาถะ ซึ่งมู่อู่เหิงจดบันทึกไว้อย่างชัดเจนไม่สับสน ก็ไม่ยุ่งยากอันใด

หากขายออกได้ ผู้คนก็จะมีเงินไว้ตั้งถิ่นฐานบ้าง

นางจึงยิ้มกล่าวว่า “เช่นนั้นก็ได้ ข้าขอรับประกันไม่ได้ว่าจะขายได้หรือไม่ แต่เงินค่าเข้าเมืองของคนขนส่งสมุนไพรสิบห้าคน ข้าออกให้เองได้หรือไม่”