ตอนที่ 95 ไม่ค่อยอยากไปเมืองหลวง

ตอนที่ 95 ไม่ค่อยอยากไปเมืองหลวง

สายฝนฤดูใบไม้ร่วงที่เรียวบางโปรยลงอย่างระมัดระวัง

ใกล้ทางออกภูเขาไร้นาม กลุ่มคนที่แต่งกายเหมือนบ่าวรับใช้กำลังเงยหน้าคอยอย่างใจจดใจจ่อราวกับรอผู้ใดผู้หนึ่ง

พ่อค้าผู้นำกลุ่มมีแววตาแหลมคมแฝงความไม่เข้าใจและกังวลอยู่บางเบา

“เถ้าแก่...เอ่อ ตามชั่วยามปกติ สินค้าควรถูกขนมาแล้ว เหตุใดยังไม่เห็นความเคลื่อนไหวเลย?”

มีบ่าวรับใช้คนหนึ่งยืดคอออกมา แท้จริงคือถามไปยังผู้นำกลุ่ม

“ส่งคนไปตรวจสอบ!”

ผู้นำกลุ่มมีสีหน้าหม่นมัว แววตาพลันเย็นชาลงในชั่วขณะ

บ่าวรับใช้สองคนรับคำสั่ง แล้ววิ่งเข้าไปในป่าทึบกลางภูเขา

“ฮ้าว~”