ตอนที่ 92 ไม่เอาก็เสียเปล่า

ตอนที่ 92 ไม่เอาก็เสียเปล่า

เขาตื่นตัวในชั่วพริบตา เอามือปิดปากจางต้าซานไว้ พร้อมส่งสัญญาณให้เขาหมอบตัวลง

จางต้าซานส่งเสียง “อือ ๆ ๆ” จนเกือบหายใจไม่ออก พอมองตามสายตาของเขาไป ก็เบิกตากว้างในชั่วพริบตา

คนเยอะมาก

ถึงเขาจะโง่แค่ไหนก็รู้ว่าห้ามส่งเสียง หากถูกจับได้ สองคนอาจต้องเอาชีวิตไว้ไม่อยู่

“ผั้ด!” เสียงแส้ดังกระหึ่มไปทั่วท้องฟ้า

“เร็วเข้า! หากภายในหนึ่งเดือนของยังส่งไปถึงเมืองหลวงไม่ได้ พวกเจ้าสัตว์เดรัจฉานพวกนี้ต้องตายกันหมด!”

ทางฝั่งชาวบ้าน

เมื่อกลับมาถึงที่พัก คนตระกูลมู่นั่งล้อมวงอยู่หน้ากองไฟ

มู่อู่เหิงทำหน้าสงสัย “อวี้จู ท่านปู่เก้าเรียกเจ้าไปทำอะไรหรือ?”