ตอนที่ 89 ข้าตัวเล็ก ไม่ได้โง่

ตอนที่ 89 ข้าตัวเล็ก ไม่ได้โง่

“ลูกเขยคนดีซานโจว ฟ้ามืดแล้ว พวกเราพักกันเถอะ”

โหวต้าหลางเช็ดเหงื่อบนหน้าผากอย่างออกแรง แล้วค่อย ๆ วางรถลากพื้นกระดานลงบนพื้น

เขาเดินไม่ไหวแล้วจริง ๆ พื้นรองเท้าถูกกัดจนเป็นรูใหญ่

ถึงแม้มีรถลากพื้นกระดานจะเบาแรงขึ้นไม่น้อย แต่เดินติดต่อกันหลายชั่วยาม แม้แต่แรงงานอย่างเขาก็ทนไม่ไหว อีกทั้งในคณะยังมีเด็กและคนชราอีกไม่น้อย

มู่ซานโจวหยุดฝีเท้าชะงัก เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า “ท่านอา กลางคืนเกรงว่าจะมีฝน พวกเราเดินต่ออีกครึ่งชั่วยามเล็กน้อย หาถ้ำพักสักแห่งน่าจะปลอดภัยกว่า”

โหวต้าหลางส่งเสียง “อ๊ะ” เงยหน้าขึ้นมอง แล้วอดพึมพำไม่ได้ “ท้องฟ้าไม่มีเมฆสักแผ่น ฝนจะมาจากไหน....”