ตอนที่ 74 มีเงินให้หาแต่ไม่หา ย่อมเป็นคนโง่

ตอนที่ 74 มีเงินให้หาแต่ไม่หา ย่อมเป็นคนโง่

“แน่นอนว่าต้องช่วยคน!”

เหงื่อซึมออกจากขมับของมู่อวี้จู มือทั้งสองยังคงลงมือไม่หยุด

มู่ซานโจวตกตะลึง มองมู่อวี้จูที่กดหน้าอกเสร็จแล้วก็โน้มตัวลงไปบนร่างน้าชาย ใบหน้าแทบจะแนบชิดติดกัน ยิ่งตะลึงงันซ้ำแล้วซ้ำเล่า

วิธีช่วยคนแบบใดกัน ถึงต้องปากต่อปาก?

เขามองไปรอบ ๆ โชคดีที่พวกเขาอยู่ห่างจากที่พักของชาวบ้านพอสมควร รอบข้างไม่มีผู้ใดเห็น

ชายหญิงไม่ควรแตะต้องกัน หากเรื่องนี้แพร่สะพัดออกไป ต่อให้เป็นน้าชายแท้ ๆ ของพวกเขา ก็จะเสียชื่อเสียง!

แต่เขาก็ไม่กล้าห้าม เพราะน้าชายหน้าซีดขาวจนเห็นได้ชัดว่ากำลังจะสิ้นใจ ได้แต่ต้องลองดูสักตั้ง ราวกับรักษาม้าตายให้เป็นม้ายังมีชีวิต

“แค่ก ๆ ๆ”