ตอนที่ 70 แต่ละคนหน้าบึ้งยิ่งกว่ากัน

ตอนที่ 70 แต่ละคนหน้าบึ้งยิ่งกว่ากัน

เอ้อร์จู้ถ่มโคลนในปากออก หายใจเข้าออกให้สม่ำเสมอแล้วจึงถาม “อะไรนะ อะไรกัน? น้ำโคลนไม่ได้ถูกกั้นไว้ข้างนอกหรือ เหตุใดยังจะตายได้อีก?”

หวังกังใช้ฝ่ามือตบหัวเขาเข้าฉาดหนึ่ง “ไอ้โง่ ใครจะไปรู้ว่าน้ำนี้จะลดลงเมื่อใด อย่าลืมว่าพวกเรายังอยู่ในถ้ำ ไม่ต่างจากเต่าในไหเลยสักนิด!”

เอ้อร์จู้ยิ้มแหย ๆ “กะ... ก็จริงด้วย”

มู่ซานโจวยิ้มกว้างแยกเขี้ยว ลุกขึ้นยื่นมือไปทางสองคน “อย่ามัวปากเปราะกันเลย รีบลุกขึ้นไปดูคนอื่น ๆ ว่าพวกเขาเป็นอย่างไรบ้าง”

ฝ่ามือกว้างใหญ่เต็มไปด้วยรอยเลือดที่เกิดจากหินบาด หวังกังกับอีกคนชะงักไปครู่หนึ่ง พอตั้งสติได้ก็ลุกขึ้นคว้าไว้ทันที