เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 368 เจ้าตื่นแล้ว
ในเวลาเดียวกัน ณ ที่แห่งหนึ่งในแดนเซียน
เมื่อมองไป ทั่วบริเวณแห่งนี้มีกลุ่มเมฆสีทองลอยอยู่เกลื่อน กลุ่มแล้วกลุ่มเล่า ทั้งใหญ่ทั้งเล็กซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ เต็มไปทั่วทั้งห้วงมิติ ทำให้ที่นี่ดูเปล่งประกายทองระยิบระยับ
กลุ่มเมฆสีทองเหล่านี้บางครั้งก็ลอยขึ้นลง บางกลุ่มยังแปรเปลี่ยนเป็นรูปร่างต่าง ๆ อยู่ตลอด ดูคล้ายคนก็ไม่ใช่คน คล้ายสิ่งของก็ไม่ใช่สิ่งของ ให้ความรู้สึกพิศวงอย่างยิ่ง
บนกลุ่มเมฆสีทองกลุ่มหนึ่งมีแผ่นศิลาทองขนาดมหึมาสูงถึงหมื่นจั้งตั้งตระหง่านอยู่ แผ่ลำแสงสีทองออกมาเป็นระลอก ๆ หมุนเวียนไม่ขาดสาย
บนแผ่นศิลานั้นเต็มไปด้วยลวดลายสีทองเรียงกันเป็นแถว ๆ ดูเหมือนจะเป็นตัวอักษร หรืออาจจะเป็นอักขระยันต์ก็ได้ หนาแน่นจนแทบปกคลุมแผ่นศิลาทั้งแผ่น
ตัวอักษรสีทองเหล่านี้มีทั้งใหญ่และเล็ก มีทั้งสว่างและมืด แต่โดยทั่วไปแล้วตัวที่ใหญ่กว่ามักจะสว่างกว่า
ตัวที่ใหญ่ที่สุดมีขนาดเท่าบ้านหลังหนึ่ง แผ่แสงทองอันเจิดจ้า ส่วนตัวที่เล็กที่สุดมีเพียงขนาดเท่ากำมือ แสงทองที่แผ่ออกม่านั้นริบหรี่มาก