เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 366 กำเริบก่อนเวลา
ครู่ต่อมา หานลี่โบกมือสลายค่ายกลรอบกาย พุ่งทะยานออกไปอย่างไม่อาจรอช้า รีบเร่งมุ่งหน้าตรงไปยังถ้ำพำนัก
“อืม...”
บินไปได้ครึ่งทาง จู่ ๆ เขาก็ส่ายหน้า รู้สึกว่าศีรษะหนักอึ้งขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ
“เกิดอะไรขึ้น หรือยังฟื้นตัวไม่สมบูรณ์ดี?”
เขาพึมพำกับตนเอง กำลังคิดจะหลับตาลงสำรวจภายใน ทว่าทันทีที่เขาเริ่มโคจรวิชาหลอมจิต จิตสัมผัสอันไพศาลในสมองพลันปั่นป่วนอย่างรุนแรงไร้เค้าลาง คลั่งทะลักออกมาอย่างบ้าคลั่ง
ชั่วขณะนี้ เขารู้สึกเจ็บปวดเสียดแทงราวกับมีมีดสั้นนับไม่ถ้วนกำลังกระหน่ำกวนอยู่ในหัว
ความเจ็บปวดนี้เกิดขึ้นกะทันหันอย่างยิ่ง อีกทั้งยังรุนแรงเหลือทน แม้แต่คนที่มีจิตใจหนักแน่นอย่างหานลี่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะร้องลั่นออกมาด้วยความทรมาน
เขากุมศีรษะไว้ด้วยสองมือ สีหน้าซีดเผือดลงทันตาเห็น
จากนั้น ร่างที่กำลังเหาะเหินอยู่ก็พลันชะงักกึก ก่อนจะร่วงดิ่งลงมาจากกลางเวหาราวกับก้อนหิน จมดิ่งลงสู่ท้องทะเลไปตรง ๆ