เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 359 คำตอบ
“ไม่มีแล้ว...มีอยู่แค่ก้อนเดียวเท่านั้น ข้าน้อยเดิมทีคิดจะเก็บไว้ค่อย ๆ ขบคิดเอง...แต่ของสิ่งนี้ชั่วร้ายพิลึกเกินไป ข้าน้อยควบคุมมันไม่ได้เลยจริง ๆ สู้ถวายแด่ท่านผู้อาวุโสเสียยังดีกว่า” อสูรหมูหันหัวโตก้มลง กล่าวอย่างก้มหน้าก้มตา
หานลี่ได้ยินก็ยิ้มบาง ๆ ขยับนิ้วดีดเม็ดโอสถอีกเม็ดส่งไปให้
อสูรหมูดีใจยิ่ง เปิดปากกลืนโอสถลงไปทันที ผิวภายนอกเปล่งแสงวูบวาบอีกครั้ง กลิ่นอายเพิ่มขึ้นเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด
“ไปเถอะ เรื่องที่นี่ ห้ามแพร่งพรายออกไปแม้แต่นิดเดียว” หานลี่กล่าวเรียบ ๆ
อสูรหมูรีบพยักหน้าหัวโต หันตัวบินราวกับจะหนีกลับขึ้นสู่ผิวทะเล ว่ายไปยังที่ไกลออกไป
หานลี่มองส่งอสูรตัวนั้นจากไป ครุ่นคิดเล็กน้อย พลิกฝ่ามือหยิบกล่องหยกสีแดงอ่อนออกมาหนึ่งใบ
กล่องนี้ทำจากหยกอุ่นชนิดพิเศษ สัมผัสได้เรียบเนียนอบอุ่น ทั้งใบแผ่กลิ่นอายอบอุ่นออกมา
เขาวางก้อนหินสีดำลงในกล่อง แสงดำส่องกระทบผนังกล่องหยกอุ่น ผนังกล่องกลับไม่เป็นอะไรเลย