เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 342 ออกจากสำนัก
กลางเวหาปรากฏเมฆดำทมิฬเป็นหย่อม ๆ ม้วนตัวหลอมรวมเข้าด้วยกัน ไม่ช้าก็บดบังท้องฟ้าไปเกินครึ่ง ประกายสายฟ้าริ้วแล้วริ้วเล่าแล่นพล่านอยู่ในมวลเมฆที่ม้วนตลบ วาบขึ้นแล้วเลือนหายไป ส่งเสียงฟ้าร้องคำรามกึกก้องจนแก้วหูแทบแตกดับ
พลังวิญญาณสายฟ้าอันไร้ที่สิ้นสุดรวมตัวหลั่งไหลเข้ามา หลอมรวมเข้าสู่เมฆดำทมิฬจนหมดสิ้น
เซี่ยเต้าเหรินประสานมือกวัดแกว่งผนึก ปากพึมพำร่ายคาถา แสงสายฟ้าบนร่างส่องประกายวูบวาบระลอกแล้วระลอกเล่า ทั้งยังแผ่ขยายออกไปรอบทิศ ก่อตัวเป็นค่ายกลสายฟ้าขนาดยักษ์กินอาณาบริเวณกว้างหลายสิบหมู่
ค่ายกลสายฟ้านี้ค่อนข้างประหลาด มีรูปทรงเรียวยาว อักขระสายฟ้านับไม่ถ้วนลอยล่องอยู่ภายในค่ายกล
เซี่ยเต้าเหรินลืมตาทั้งสองข้างขึ้นอย่างกะทันหัน แล้วซัดผนึกเวทขึ้นสู่ท้องฟ้าหนึ่งสาย
ครืน ๆ!
สายฟ้าในเมฆอัสนีฟาดตกลงมาทีละเส้น ล้วนจมหายเข้าไปในค่ายกลสายฟ้ารอบกายเซี่ยเต้าเหริน ทำให้แสงสว่างเจิดจ้าขึ้นอย่างมหาศาล ค่ายกลเริ่มหมุนวนด้วยความเร็วสูง ส่งเสียงดังกึกก้องกัมปนาท และทวีความสว่างจ้าบาดตายิ่งขึ้นทุกที
หานลี่เหาะยืนนิ่งอยู่กลางเวหา สีหน้าดูสงบราบเรียบ ทว่าในใจกลับไม่ผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย