เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 336 จำได้แล้ว
ร่างของหานลี่แปรเป็นแสงรุ้งเขียวสายหนึ่งอย่างเงียบเชียบ เพียงพริบตาเดียวก็วูบหายเข้าไปในความว่างเปล่าเบื้องไกลจนไร้ร่องรอย
ชั่วขณะถัดมา เมื่อร่างของเขาปรากฏขึ้นอีกครั้งก็อยู่ห่างออกไปพันลี้ เพิ่งปรากฏกายก็วูบหนึ่งแล้วพุ่งทะยานออกไปอีกครั้ง
พอห่างออกมาได้ระดับหนึ่ง เขาก็เร่งความเร็วเหินทะยานทันที พริบตาเดียวก็บินออกไปหลายหมื่นลี้ แล้วลงจอดใกล้ยอดเขาร้างลูกหนึ่ง
หานลี่ยืนอยู่บนยอดเขา หันกลับไปมองทางยอดเขาหยกขาวแวบหนึ่ง ถอนหายใจเบา ๆ
ไม่ว่าวันนี้สำนักจู้หลงจะฝ่าภัยครั้งนี้ผ่านไปได้หรือไม่ เขาก็อยู่ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว ถูกกลุ่มอำนาจอย่างวังเซียนเป่ยหานจับตาอยู่ ต่อไปต้องเกิดการวิวาทไม่ขาดสายแน่ อีกทั้งปกติเขายังคบหากับคนอย่างฮูเหยียนเต้าเหรินสนิทสนมกันนัก ใครจะรู้ว่าตั้งแต่แรกมีใครจับตาพวกเขาไว้บ้างหรือไม่
ที่สำคัญที่สุดคือ ชายหนุ่มในชุดหรูผู้นั้นให้ความรู้สึกที่ไม่ดีเอามาก ๆ กับเขา แม้อธิบายไม่ถูกว่าเพราะอะไร แต่โดยสัญชาตญาณเขาก็อยากอยู่ห่างจากคนผู้นี้ให้มากที่สุด