เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 330 ความโกลาหล
ทั้งบริเวณเงียบสงัด
ผู้ฝึกตนขั้นต่ำบนลานกว้างไม่ต้องพูดถึง แม้แต่ผู้ฝึกตนสำนักจู้หลงขั้นเซียนแท้กว่าพันคนที่ยังยืนอยู่บนบันได ก็ยังตกใจจนสีหน้าเปลี่ยนไปไม่หยุดกับกระบวนท่าประดุจสายฟ้าแลบเบื้องหน้า ต่างเงียบกริบไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ
ในดวงตาทั้งสองของหานลี่มีแสงสีน้ำเงินวูบหนึ่งแล้วดับไป ด้วยสายตาของเขา ย่อมมองฉากนี้ได้ทะลุปรุโปร่ง
ยันต์สีทองที่องค์ประมุขวังเซียนเป่ยหาน เซียวจิ้นหาน ปล่อยออกมานั้นลึกลับพิลึกนัก ถึงขั้นมองข้ามการโจมตีที่ดูรุนแรงของนักพรตเฒ่าฮูเหยียนได้ แต่กลับถูกแสงกระบี่โปร่งใสที่องค์ประมุขตำหนักชางหลิว ลั่วชิงไห่ กวาดมือออกมาสลายไป
แม้วังเซียนนี้จะเป็นกลุ่มอำนาจใหญ่ที่สุดในนามที่กุมเขตเซียนเป่ยหาน แต่เห็นได้ชัดว่าความสัมพันธ์กับตำหนักชางหลิวค่อนข้างละเอียดอ่อน อย่างน้อยลั่วชิงไห่ก็ไม่ค่อยยอมฟังคำของเซียวจิ้นหาน องค์ประมุขวังเซียนผู้นี้สักเท่าไร
บนฟ้าเบื้องสูง เซียวจิ้นหานกวาดตามองลั่วชิงไห่แวบหนึ่งอย่างเฉยเมย บนใบหน้ามองไม่ออกว่าสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างไร ร่างเพียงพร่าเลือนแล้วบินลงจากยอดเมฆ มุ่งตรงไปยังแท่นสูงหยกขาว