เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 326 ทยอยมาถึง
“พี่ลี่ ท่านมาช้าไปหน่อยแล้วนะ! ดูสิ ตำแหน่งดี ๆ ด้านบนถูกคนจับจองไปหมดแล้ว” ฉีเหลียงเอ่ยยิ้ม ๆ
“ไม่เป็นไร หูฟัง ใจรับ รู้แจ้งด้วยจิตก็พอ ไยต้องใส่ใจว่าที่นั่งจะใกล้หรือไกลเล่า?” หานลี่ส่ายหน้า เอ่ยอย่างไม่ยี่หระ
“ฮะ ๆ สมกับเป็นพี่ลี่ มิน่าเล่าตบะถึงรุดหน้าได้เพียงนี้! เกรงว่าไม่เกินหมื่นปี รอให้พี่ลี่เลื่อนขั้นสู่ขั้นปลายแล้ว ในบรรดาสามสิบหกตำแหน่งนั้นย่อมต้องมีที่นั่งของท่านแน่ ถึงตอนนั้นอย่าได้ลืมข้าเชียวล่ะ” ฉีเหลียงหัวเราะหึ ๆ พลางเอ่ย
“พี่ฉีล้อเล่นแล้ว นอกเสียจากว่าข้าจะหยั่งรู้เต๋าอันยิ่งใหญ่ได้ในงานเทศนาธรรมครานี้ มิเช่นนั้นไหนเลยจะเลื่อนขั้นได้รวดเร็วปานนั้นในเวลาเพียงหมื่นปี?” หานลี่กระพริบตา เอ่ยยิ้มเจื่อน
“ว่าแต่ว่า ช่วงสองสามวันมานี้ไม่เห็นแม้แต่เงาของพี่ลี่ หรือว่าจะเสาะพบวัตถุดิบชั้นเลิศหรือสมบัติล้ำค่าแล้วหรือ?” ฉีเหลียงหัวเราะฮ่า ๆ แล้วเปลี่ยนหัวข้อสนทนา