เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 320 งานประมูลใต้ดิน
“หลงจู้กู้ ตื่นมาค้าขายได้แล้ว” สู่เทียนเซิ่งยิ้มให้หานลี่ จากนั้นหันหลังเดินไปข้างหน้าไม่กี่ก้าว เคาะโต๊ะคิดเงินพลางเอ่ยเสียงดัง
ชายชราผอมแห้งลืมตาขึ้น ชำเลืองมองสู่เทียนเซิ่งอย่างเกียจคร้าน แล้วเหลือบมองหานลี่ที่อยู่ด้านหลัง จึงค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง หาวหวอดหนึ่งที จากนั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “พวกท่านสองคนจะซื้ออะไรล่ะ”
“ย่อมเป็นของที่ดีที่สุดในร้านของพวกเจ้า” สู่เทียนเซิ่งลากนิ้วไปบนผิวโต๊ะ
หานลี่เหลือบสายตามอง เห็นนิ้วของสู่เทียนเซิ่งวาดลวดลายประหลาดลายหนึ่งลงบนโต๊ะ
ในดวงตาขุ่นมัวของชายชราผอมแห้งพลันมีประกายเฉียบคมวาบผ่าน พยักหน้าเบา ๆ แล้วลุกขึ้นเดินเข้าไปด้านในร้าน
คนทั้งสองรีบก้าวตามไปทันที
ครู่ต่อมา ทั้งสามคนก็มาถึงเรือนไม้ซอมซ่อหลังหนึ่งในลานหลังร้าน
ชายชราผอมแห้งตบลงบนผนังเก่าคร่ำสองครา พร้อมกับเสียงดัง “แกร๊ก ๆ” แสงสีเขียวสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนผนัง หลังบิดเบี้ยวเลือนรางอยู่ครู่หนึ่ง ก็เผยให้เห็นบานประตูกลุ่มแสงสีเขียวจาง ด้านในเป็นทางเดินมืดมิด ดูท่าจะทอดลึกลงสู่ใต้ดิน
“ลานประมูลอยู่ข้างใต้นี้แหละ” ชายชราเอ่ยพลางหยิบหน้ากากสีขาวสองอันส่งให้คนทั้งสอง