เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 316 คำเชิญของฉีเหลียง
ณ ใจกลางเทือกเขาจงหมิง บริเวณโดยรอบรัศมีหลายหมื่นลี้ หิมะและน้ำแข็งละลายหายไปจนสิ้น ยามนี้ทัศนียภาพเบื้องหน้าจึงเขียวชอุ่มชุ่มตา เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา
ท้องฟ้าเปิดโล่งแจ่มใส ราวกับมรกตสีครามกระจ่างตา เมฆมงคลลอยเอื่อยอยู่ท่ามกลางแนวเขา แสงสายรุ้งทอดผ่านจากเมฆก้อนหนึ่งไปยังอีกก้อน สาดประกายแสงมงคลห้าสีงดงามตระการตา ฝูงกระเรียนเซียนนับไม่ถ้วนบินร่อนผ่านม่านเมฆ ส่งเสียงกู่ร้องก้องกังวาน ดุจดั่งภาพทิวทัศน์อันวิจิตรของแดนเซียน
ใจกลางแดนเซียนแห่งนี้มียอดเขาสูงตระหง่านสีขาวพิสุทธิ์ตั้งอยู่ ลำต้นเขาเกลี้ยงเกลา แทบไม่มีหินผาขรุขระยื่นออกมา มองเผิน ๆ คล้ายเสาหยกขาวขนาดยักษ์ค้ำฟ้า
ยอดเขาสีขาวถูกตัดขาดจากช่วงบั้นเอว รอยตัดเรียบเนียนอย่างยิ่ง คล้ายถูกคมดาบฟันสะบั้นออกเป็นสองท่อน เหนือรอยตัดนั้นกลายเป็นลานกว้างใหญ่ไพศาลยิ่งนัก
แม้จะเหลือเพียงครึ่งยอดเขา ทว่าลานหินสีขาวแห่งนี้ก็ยังคงสูงตระหง่านอยู่ท่ามกลางม่านเมฆบนฟากฟ้า
ตรงใจกลางลานกว้างมีแท่นหยกขาวขนาดยักษ์ สูงเกือบพันจั้ง บนพื้นผิวสลักอักขระไว้เนืองแน่น ทั่วทั้งแท่นเปล่งแสงสีขาวนวลตาออกมาเรืองรอง