เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 312 เมล็ดถั่วอัสนี
“แน่นอนอยู่แล้ว ข้าน้อยบังเอิญได้ของสิ่งหนึ่งมาก่อนหน้านี้ ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสจะสนใจหรือไม่?” หานลี่อมยิ้มเล็กน้อย ไม่พูดมาก พลิกฝ่ามือ กลางฝ่ามือก็ปรากฏแผ่นกระดาษสีทองอ่อนบางเฉียบแผ่นหนึ่ง
“ตำรับโอสถรึ? เหอ ๆ ด้วยสายตาของข้าผู้เฒ่า อย่าเอาตำรับโอสถธรรมดามาหลอกกันเลย อย่างน้อยก็ต้องเป็นตำรับโอสถระดับดินถึงจะได้” ฮูเหยียนเต้าเหรินกวาดตามอง พลางหัวเราะเหอ ๆ
พูดพลาง เขาโบกมือข้างหนึ่ง แผ่นกระดาษสีทองอ่อนแผ่นนั้นก็ลอยขึ้นจากมือหานลี่ ตกลงในมือของเขา
“โอสถเฉิงหว่านรึ? ชื่นชมจริง ๆ ยังเป็นตำรับโอสถระดับดินที่เหมาะกับผู้ใช้ในขั้นเซียนแท้ช่วงกลางถึงปลาย... ก็พอถูไถได้อยู่” ฮูเหยียนเต้าเหรินกล่าวชื่นชมออกมาสองสามคำก่อน จากนั้นเก็บแผ่นกระดาษกลับ พลิกข้อมืออีกครั้ง หยิบแผ่นหินสีขาวแผ่นหนึ่งยื่นให้หานลี่
หานลี่รับแผ่นหินมาแล้วก็แนบไว้ที่หน้าผากเพื่อตรวจดู