เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 310 ดอกไม้สองดอก
ทันใดนั้น เปลือกตาของหานลี่ก็ขยับ ดวงตาที่ปิดสนิทลืมขึ้นมา ลำแสงสีทองสองสายพวยพุ่งออกมาจากดวงตาราวกับมีตัวตนจริง
เห็นเพียงสองมือของเขาร่ายมุทราอย่างรวดเร็วเบื้องหน้า เริ่มต้นด้วยการงุ้มฝ่ามือเข้าด้านใน จบกระบวนท่าด้วยการประกบฝ่ามือเข้าหากัน ก่อนจะรวบสองนิ้วเหยียดตรงคล้ายกุมกระบี่แทงออกไปด้านหน้าอย่างดุดัน
ด้านหลังของเขา แสงสว่างเจิดจ้าปะทุขึ้นบนธรรมจักรสัจวาจา ลายเต๋ากาลเวลาทั้งหนึ่งร้อยแปดจุดสว่างวาบขึ้นพร้อมกัน
ใจกลางฝ่ามือทั้งสองพลันเปล่งแสงสีทอง ไหลมารวมกันที่ปลายนิ้วที่ชิดกัน เส้นผลึกสีทองบางเฉียบราวขนโคหรือขนแมลงวันสายหนึ่งค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น แล้วดิ้นรนยื่นออกมาจากปลายนิ้ว
ทว่าพอยื่นออกมาได้ราวหนึ่งนิ้ว ก็มีเสียง "เปรี๊ยะ" แผ่วเบาดังขึ้น เส้นผลึกสายนั้นก็แตกสลาย กลายเป็นละอองแสงสีทองจางหายไปในอากาศ
แสงสีทองในดวงตาของหานลี่วูบไหวตามไปด้วย ก่อนจะค่อย ๆ สลายไป เขาก้มมองคราบเลือดที่เปรอะเปื้อนเต็มตัว มุมปากผุดรอยยิ้มขมขื่น