เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 301 ไอสังหาร
“สหายลู่จี เกรงว่าคงไม่มีความจำเป็นต้องลองดูอีกแล้ว พวกเราไปกันก่อนเถอะ” สายตาเขาหม่นลง ส่งกระแสจิตบอกชายสะพายกระบี่
“กระบี่ของข้าชักพ้นฝักมาหลายชิ้วแล้ว ไม่มีเหตุผลที่จะชักกลับไปดั่งเดิมเด็ดขาด” ลู่จีแค่นเสียงเย็น ตอบกลับอย่างเด็ดขาด
สิ้นเสียงลง กระบี่ยาวในมือเขาก็ดัง “ชิ้ง” หลุดพ้นฝัก ปราณกระบี่ขาวผ่องมหึมาสายหนึ่งพลันชี้ตรงขึ้นไป เสียดแทงทะลุเก้าชั้นฟ้า
“มาได้เยี่ยม!” ฮูเหยียนเต้าเหรินเห็นเช่นนั้นก็หัวเราะลั่น สะบัดมือข้างหนึ่ง
ในห้วงมิติว่างเปล่าเบื้องหลังเขา เสียงหงส์ก้องกังวานดังขึ้น กระบี่ยาวสีชาดเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ลอยคว้างอยู่กลางเวหา
บนตัวกระบี่มีลวดลายวิญญาณสีทองส่องประกายเจิดจ้า สะท้อนเงากระบี่มหึมายาวกว่าพันจั้งออกมา บนเงากระบี่นั้นมีเปลวเพลิงสีแดงชาดพวยพุ่งออกสองข้าง ราวกับปีกเพลิงมหึมาขนาดพันจั้งสองข้างที่สยายออกกลางม่านฟ้า
ชั่วพริบตานั้น อาณาบริเวณเกือบพันลี้รอบเกาะหลักของสำนักหุ่นศักดิ์สิทธิ์ อุณหภูมิพลันพุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหัน ทุกหนแห่งเปี่ยมล้นไปด้วยไอความร้อนที่แผดเผาผู้คน