เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 286 สองเซียนรับมือสามศัตรู
“มาได้จังหวะพอดี”
ลู่จีกล่าวเรียบ ๆ กระบี่เงินยาวในมือตวัดขึ้น ก้าวเท้าออกไปในความว่างเปล่า ร่างวูบไหวหายไปจากจุดเดิมในพริบตา
ทันใดนั้น ตรงเงาดอกบัวหิมะที่เหาะทะยานมาจากแดนไกล ก็ปรากฏประกายกระบี่ถี่ยิบเต็มท้องฟ้าปะทะเข้ากับกลีบดอกไม้ เพียงชั่วพริบตาเดียวก็เกิดการปะทะนับพันครั้ง ส่งเสียงแหลมกรีดหูชวนแสบแก้วหูระงม สะเทือนห้วงมิติโดยรอบจนสั่นไหวอย่างบ้าคลั่ง
“สหายเต๋าเสวี่ยหาน ไปเจอกันบนเกาะ!” ชายฉกรรจ์หน้าเกรียมที่ชื่อจ้งหลวนบิดคอเล็กน้อยแล้วกล่าวขึ้นบนเรือรบเหาะสูง
สิ้นเสียง ข้อมือเขาสะบัดเบา ๆ พลันมีดาบยาวสีดำเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือ ร่างกระโจนออกจากเรือรบทิ้งดิ่งลงมา มุ่งตรงไปยังหุ่นเชิดเกาะที่อยู่ใกล้ที่สุดด้านล่าง
“หึ ๆ เชื่อว่าคงใช้เวลาไม่นานหรอก”
ชายหน้าบากพึมพำเสียงเบา สะบัดมือข้างหนึ่ง แสงสีทองวาบขึ้นจากแขนเสื้อ ห่วงกลมสีทองขนาดเท่าฝ่ามือวงหนึ่งพุ่งทะยานออกมา ขยายใหญ่ขึ้นกลางอากาศอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นห่วงทองคำยักษ์เส้นผ่านศูนย์กลางนับร้อยจั้ง ลอยเคว้งอยู่กลางเวหา