เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 266 รางวัลห้าพันแต้ม
ประกายแสงสีทองวาบขึ้น ธรรมจักรสัจวาจาก็อันตรธานไปอย่างไร้ร่องรอย จมหายเข้าไปในร่างของหานลี่
หานลี่ส่งเสียงครางอึดอัดในลำคอ อ้าปากกระอักเลือดสีดำออกมาคำหนึ่ง
เขาลืมตาขึ้น แสงสีเขียวคุ้มกายกระพริบไหวรุนแรง คล้ายจะแตกสลายในชั่วพริบตา เส้นลมปราณและข้อต่อกระดูกทั่วร่างสั่นสะท้านอย่างหนักหน่วงไปพร้อมกัน
ใจเขาวูบไหว รีบประสานนิ้วทั้งสองข้างร่ายเคล็ดอย่างรวดเร็วเป็นระลอก แสงสีเขียวบนผิวกายจึงค่อย ๆ มั่นคงลง
จากนั้นเขาจึงหยิบโอสถเม็ดหนึ่งออกมากลืนลงไป สีหน้าเปลี่ยนไปมาอย่างไม่อาจนิ่งสงบ
เมื่อครู่นี้ เขาไม่เคยรู้สึกว่าตนเองอยู่ใกล้ชิดกับพลังแห่งกฎกาลเวลาถึงเพียงนี้มาก่อน แทบจะสัมผัสถึงตัวตนที่ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในสามกฎสูงสุดนี้ได้อยู่แล้ว
ทว่าสุดท้ายกลับยังคงล้มเหลวในก้าวสุดท้าย
แม้จะเฉียดใกล้อย่างไร้ขอบเขต แต่กลับมีม่านกั้นบาง ๆ สายหนึ่งที่ขวางกั้นไว้ จนทำให้เขาไม่อาจก้าวข้ามผ่านไปได้
"เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้?" หานลี่สายตาเป็นประกายไหววูบ พึมพำกับตนเอง