เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 248 การจู่โจมก่อนตาย
“สหายเต๋าหลินจิ่ว ตามที่ท่านเห็น คนผู้นี้จะทนได้อีกนานเท่าใด?” เมื่อเห็นเช่นนี้ หานลี่จึงลอบโล่งอกไปเปลาะหนึ่ง จากนั้นจึงหันไปเอ่ยถามหลินจิ่วที่อยู่ไม่ไกล
“ยามนี้โลหิตแท้ของเขาเผาผลาญลามจากอวัยวะภายในสู่ภายนอก จากกระดูกสู่ผิวหนัง คงอีกไม่นานก็คงสิ้นเรี่ยวแรงดับสูญไปเอง พวกเราเพียงอดทนรออีกสักหนึ่งก้านธูปก็พอแล้ว” หลินจิ่วถอนหายใจโล่งอกแล้วกล่าวตอบ
ทันใดนั้น หลินสิบเจ็ดที่นอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่กับที่มาโดยตลอด พลันมีนิ้วมือกดยึกยักสองสามครา ก่อนจะยันกายลุกขึ้นนั่งบนพื้นอย่างยากลำบาก
เนื้อหนังสีแดงสดตรงรอยทะลุที่หน้าอกของเขาค่อย ๆ เคลื่อนไหวช้า ๆ แล้วสมานเข้าหากันทีละน้อย
“เฉียดไป เฉียดไปจริง ๆ เกือบจะต้องทิ้งชีวิตไว้ที่นี่แล้ว...” ครั้นเนื้อหนังงอกประสานกันสมบูรณ์แล้ว เขาจึงพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด ลูบอกที่ฟื้นฟูกลับคืนสภาพเดิมด้วยท่าทีที่ยังตระหนกไม่หาย
หานลี่กับหลินจิ่วสบตากัน ทั้งคู่ต่างเห็นแววเหยียดหยามในดวงตาของอีกฝ่าย ทว่าไม่มีผู้ใดเอ่ยอันใดออกมา อย่างไรเสียภารกิจนี้ก็ใกล้จะลุล่วงแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องไปถือสาหาความกับเขาอีก