เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 230 พูดมาก
ในเวลาเดียวกัน
กลุ่มของซุนเค่อและไป๋ซู่หยวนรวมหกคน ก็มาถึงส่วนลึกของสันเขาสงกั่วแล้วเช่นกัน
เส้นทางของพวกเขาแต่เดิมก็ปลอดภัยที่สุดในบรรดาสามเส้นทาง อสูรที่พบเจอส่วนใหญ่มีพลังไม่แกร่งกล้า ประกอบกับทุกคนเริ่มประสานงานกันได้เข้าขา จึงเดินทางได้ราบรื่นขึ้นเรื่อย ๆ
"ศิษย์พี่ซุน ตามที่แผนที่ระบุไว้ หากมุ่งหน้าไปอีกราวพันกว่าลี้ ก็จะถึงเขตหากินของอสูรพิราบหิมะแล้วเจ้าค่ะ" ขณะนี้ไป๋ซู่หยวนบินเคียงข้างซุนเค่อ กวาดสายตามองทุ่งหิมะเวิ้งว้างเบื้องหน้าพลางเอ่ยขึ้น
"แม้อสูรชนิดนี้จะมีนิสัยไม่ดุร้าย ทว่าพลังฝีมือกลับไม่อาจดูแคลนได้ ได้ยินว่าก่อนหน้านี้เคยมีกรณีที่มันจู่โจมผู้ฝึกตนก่อนอยู่เหมือนกัน จำต้องระวังตัวให้ดี" ซุนเค่อพยักหน้าพลางกล่าว
ทว่าสิ้นเสียงของเขา ไป๋ซู่หยวนพลันหยุดแสงเหาะลงทันควัน สองตาจับจ้องไปยังป่าสนเข็มเบื้องหน้าซึ่งห่างออกไปหลายร้อยจ้างด้วยความระแวดระวังเต็มเปี่ยม
แทบจะในเวลาเดียวกัน ซุนเค่อก็หยุดแสงเหาะลงเช่นกัน ก่อนจะโบกมือห้ามคนทั้งสี่ด้านหลังเอาไว้
สี่คนนั้นไม่พูดพร่ำทำเพลง กระจายตัวออกไปทันที ในมือต่างเรียกของวิเศษของตนออกมาตั้งรับไว้แต่แรก