เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 221 สุราทิพย์สนทนาเต๋า
หนึ่งปีเศษต่อมา
ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของทวีปกู่อวิ๋น มีเทือกเขาพาดผ่านทอดยาวต่อเนื่อง ไม่ทราบว่าแผ่กว้างกี่หมื่นลี้
ไม่ว่าผืนดินหรือยอดเขาทั่วทั้งเทือกเขาล้วนปรากฏเป็นสีแดงสดเจิดจ้าอย่างยิ่ง ภายในเทือกเขายังเต็มไปด้วยปากปล่องภูเขาไฟหนาทึบไม่รู้กี่แห่ง คอยพ่นเสาเพลิงลาวาสีแดงชาดพวยพุ่งขึ้นเป็นระยะ
เสาเพลิงพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้าระลอกแล้วระลอกเล่า ช่างอลังการตระการตา เสียงคำรามดังกึกก้องไม่ขาดสาย ท้องฟ้าถูกปกคลุมไปด้วยเมฆเพลิงสีแดงชาด อากาศคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นกำมะถันเข้มข้น
ลึกเข้าไปในเทือกเขา ปากหลุมถ้ำนับไม่ถ้วนเรียงรายหนาแน่นดั่งรวงผึ้ง กระจายอยู่ตามหุบเขาน้อยใหญ่
ที่นี่ก็คือสันเขาเพลิงเมฆา
เงาสีเขียวสายหนึ่งวาบผ่านกลางเวหา ร่างของหานลี่ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า เขากวาดสายตามองรอบด้านสองสามครา จากนั้นจึงบินมุ่งหน้าลงไปยังปากถ้ำเหมืองด้านล่าง
สิบกว่าวันต่อมา
ลึกลงไปใต้ดินของสันเขาเพลิงเมฆา ภายในถ้ำเหมืองขนาดยักษ์แห่งหนึ่ง เงาร่างขนาดใหญ่และเล็กสองร่างกำลังโผบินขึ้นลง แยกตัวแล้วเข้าปะทะกันอย่างดุเดือด