เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 213 กลับมาแล้ว
“ระ...รองเจ้าสำนักสยง แต้มคุณูปการหกพันแต้มนี้ข้าสะสมมาหลายปี ยังพอเจียดออกมาได้อยู่ แต่ศิลาพลังเซียนสามร้อยก้อนนี้ไม่มีจริง ๆ ไม่ทราบว่าพอจะ...ใช้ศิลาวิญญาณชั้นยอดเยี่ยมชดใช้แทนได้หรือไม่ขอรับ” จู๋เฟิงสีหน้าย่ำแย่ ลองเอ่ยถามหยั่งเชิง
“เปิ่นจั้วผ่อนผันเวลาให้เจ้าได้บ้าง ภายในสิบปีรวบรวมมาให้ครบ เรื่องนี้ก็ถือว่าเลิกรากันไป” สยงซานเหลือบมองเขาแวบหนึ่งแล้วกล่าวอย่างเย็นชา
“นี่...ก็ได้ขอรับ” จู๋เฟิงทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ ตอบรับอย่างยากเย็น
“พวกเจ้าจำไว้ ออกจากที่นี่ไปแล้ว ไม่อนุญาตให้เอ่ยถึงเรื่องนี้กับผู้ใดเด็ดขาด มิเช่นนั้นข้าไม่ละเว้นแน่ เอาละ ไสหัวไปให้หมด!” หลังจากขูดรีดจู๋เฟิงไปยกใหญ่ อารมณ์ของสยงซานก็ไม่ได้ดีขึ้นเท่าใดนัก จึงออกปากไล่แขกอย่างไม่เกรงใจ
คนทั้งหลายได้ยินดังนั้นจำต้องรีบขานรับ แต่ละคนตรากตรำเหน็ดเหนื่อยอยู่นานครึ่งค่อนวัน แต้มคุณูปการไม่ได้แม้แต่แต้มเดียว ทว่าก็ไม่กล้าพูดอันใดมาก ต่างพากันล่าถอยออกไปด้วยความหม่นหมอง
เมื่อออกจากเขตหวงห้าม หานลี่กับฉีเหลียงต่างนิ่งเงียบตลอดทาง จนกระทั่งถึงตำหนักส่งตัว จึงยิ้มเจื่อน ๆ กล่าวลากัน แล้วต่างคนต่างนั่งค่ายกลส่งตัวกลับไปยังถ้ำพำนักของตน