เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 190 คัมภีร์กงล้อสูญลักษณ์
“ฮ่า ๆ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าจะพาลี่จ่างเหล่าไปยังยอดเขาอวี้หลงสักรอบก่อนก็แล้วกัน” ฉีเหลียงได้ยินที่หานลี่กล่าวก็หัวเราะร่าพลางเอ่ยขึ้น
“วันนี้รบกวนฉีจ่างเหล่ามามากแล้ว มีป้ายคำสั่งผู้อาวุโสแล้ว เรื่องหลังจากนี้ให้ข้าจัดการเองคนเดียวก็พอ พวกท่านทั้งสองไม่ได้พบกันมานาน พอดีจะได้รำลึกความหลังกันให้เต็มที่” หานลี่รีบโบกมือปฏิเสธอย่างนุ่มนวล
“ลี่จ่างเหล่าช่างมีน้ำใจเอื้อเฟื้อผู้อื่นเสียจริง จะว่าไปในกำไลเก็บของที่ข้าเพิ่งมอบให้เจ้า ก็มีแผนที่สำนักจู้หลงของเราอยู่ ไม่ถึงกับหาทางไม่เจอหรอก” อวี๋เสียนเซิ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงก้องกังวานพลางยิ้มแย้ม
“เช่นนั้น... ข้าก็คงไม่ไปเป็นเพื่อนลี่จ่างเหล่าแล้ว วันหน้าหากว่างเว้น ค่อยมานั่งเล่นที่ตำหนักเทียนซิงของข้าได้ตลอด” ฉีเหลียงลังเลเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยขึ้นเช่นกัน
“แน่นอน” หานลี่ประสานมือคารวะทั้งสองคน แล้วกล่าวอำลาจากไป
หลังจากเขาจากไป อวี๋เสียนเซิ่งผู้นั้นก็เผยรอยยิ้มลึกซึ้งบนใบหน้า กล่าวกับฉีเหลียงว่า