เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 187 พรสวรรค์ต่ำ
ครู่ต่อมา หานลี่และอีกสองคนก็เดินออกจากหอหลินฉวน
วิหารใหญ่แห่งนี้ตั้งอยู่บนยอดเขาแห่งหนึ่ง ชัยภูมิสูงลิ่ว
บริเวณใกล้เคียงก็มีลานกว้างใหญ่แห่งหนึ่งด้วย ใหญ่กว่าลานต้อนรับแขกก่อนหน้านั้นหลายเท่า ปูพื้นด้วยหยกขาว แผ่แสงเจิดจ้าออกมาเป็นระยะ ๆ มีไอเมฆบาง ๆ ลอยอยู่เบื้องบน
เมื่อเดินอยู่บนนั้น ภูเขาซ้อนชั้นทั้งหลายล้วนอยู่ใต้ฝ่าเท้า อยู่สูงเสียจนเกิดความรู้สึกว่าได้ควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นมาเองตามธรรมชาติ
เหนือลานกว้างขึ้นไป มีวังขนาดมหึมาอันโอฬารลอยอยู่กลางอากาศแต่ลำพัง รายรอบด้วยเมฆหมอกปกคลุม มองเห็นได้เพียงครึ่ง ๆ ราวกับนครเซียนกลางหมู่เมฆ
แผ่นป้ายทองคำเหนือตัววังเขียนอักษรทองคำสามตัวว่า “หอเจาหยา” อันองอาจกล้าแข็ง
“หอเจาหยาเป็นที่ที่สำนักเราทดสอบพรสวรรค์รากวิญญาณของผู้ที่จะเข้ามาเป็นศิษย์ มีรองเจ้าสำนักท่านหนึ่งประจำอยู่ พวกเจ้าเข้าไปแล้วต้องระวังคำพูดให้ดี” ฉีเหลียงกำชับไปพลางเดินไปพลาง
เมื่อหานลี่ได้ยิน หางตาก็กระตุกเล็กน้อย