เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 170 พาลโกรธ
เฟิงเชียนจือมองดูลูกกลมที่ปรากฏขึ้นกะทันหันพร้อมประกายสายฟ้าแปลบปลาบเหล่านั้น หัวใจก็พลันกระตุกวูบ ลางสังหรณ์ไม่ดีผุดขึ้นมาในอกทันใด
ชั่วขณะที่ความคิดแล่นพล่าน เขารีบโบกสองมือรัวเร็ว แสงวิเศษรอบกายสว่างวาบ ถึงกับซัดของวิเศษคุ้มกายเปล่งประกายวิญญาณระยิบระยับออกมาเจ็ดแปดชิ้นในคราเดียว ม่านแสงซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ ผุดขึ้นมานอกกาย
“ตูม!”
เสียงคำรามกึกก้องสะเทือนฟ้าสะท้านดินระเบิดขึ้นเป็นประเดิม จากนั้นจึงตามมาด้วยเสียงสนั่นหวั่นไหวอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย
อัสนีลายวารีหนักยี่สิบกว่าลูกระเบิดปะทุต่อเนื่องกันประหนึ่งประทัดแตกทีละลูก
ประกายสายฟ้าสีเงินอันบ้าคลั่งระเบิดแผ่ซ่านออกมาเป็นระลอก ซัดกระจายไปทั่วสารทิศ ครอบคลุมอาณาบริเวณเกือบพันจั้งโดยรอบเข้าไปทันที
อักขระหนาทึบที่เกราะวิเศษบนร่างเฟิงเชียนจือปล่อยออกมาเพิ่งจะสว่างวาบ ก็พลันสลายดับสูญไปในพริบตา ถูกตะวันดำดวงยักษ์กลืนกินเข้าไปพร้อมกับของวิเศษคุ้มกายชิ้นอื่น ๆ ทั้งหมด
คลื่นลมคลั่งอันหนักหน่วงดุจพลิกฟ้าคว่ำปฐพีซัดโถมไปทุกทิศทุกทางระลอกแล้วระลอกเล่า บดอัดห้วงมิติให้ยุบตัวลงทีละชั้น จนปรากฏรอยแยกสีดำชวนขนพองสยองเกล้าขึ้นมาเป็นสาย ๆ