เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 165 คลับคล้ายคลับคลา
“โชคดีที่ผู้อาวุโสหลิ่วสังเกตเห็นแต่เนิ่น ๆ มิฉะนั้นหากช้าไปเพียงก้าวเดียวคงตกอยู่ในอันตรายแล้ว” ชายแซ่โค่วยืนอยู่ข้างกายหานลี่ เอ่ยขึ้นด้วยความโล่งอกเล็กน้อย
“สหายเต๋าโค่ว ข้าไม่ทราบเลยว่าภัยลมกรดร้ายที่ท่านเอ่ยถึงนี้ แท้จริงแล้วเป็นมาอย่างไรกันแน่?” หานลี่เลิกคิ้วขึ้น เอ่ยถาม
“สหายเต๋าหลิ่วคงยังไม่ทราบ ภัยลมกรดร้ายนี้เป็นปรากฏการณ์พิสดารที่มีเฉพาะในทะเลทรายรกร้างแห่งนี้ ปกติแล้วไม่ค่อยได้พบเห็นบ่อยนัก ทว่าเมื่อใดที่ลมพัดขึ้น เพียงชั่วพริบตาลมกรดร้ายจะกวาดคลั่งไปทั่วอาณาบริเวณหลายแสนลี้ จำต้องดำดิ่งลงสู่ใต้ดิน รอจนมันผ่านพ้นไปจึงจะเดินทางต่อไปได้” ชายแซ่โค่วกล่าวเช่นนี้ แววตามีความหวาดหวั่นต่อภัยลมประหลาดนี้อยู่ไม่น้อย
“นั่นสิ ข้าไปมาระหว่างทะเลทรายแห่งนี้ไม่ต่ำกว่าร้อยครั้ง นี่เพิ่งจะเป็นครั้งที่สองที่ได้พานพบ ตอนนั้นข้าเห็นกับตาตัวเองว่าเรือเหาะลำหนึ่งดำลงใต้ดินไม่ทัน ชั่วพริบตาก็แหลกสลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย กลายเป็นผุยผงไปในทันที” นักพรตรับใช้แซ่ฉีเอ่ยด้วยความขวัญผวายังไม่หาย