เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 158 รับงานคุ้มกันขบวนค้า
เมืองหลินไห่ โรงเตี๊ยมไป๋อวิ๋น
ที่นี่เป็นโรงเตี๊ยมขนาดใหญ่ที่ดูธรรมดาสามัญ เหมือนกับโรงเตี๊ยมส่วนใหญ่ในเมือง ทั้งต้อนรับคนธรรมดาและรับรองผู้ฝึกตนเซียน
แน่นอนว่า ผู้ฝึกตนเซียนส่วนใหญ่ที่มาเช่าพักในโรงเตี๊ยมเช่นนี้ล้วนมีตบะไม่สูงนัก อีกทั้งเพื่อความปลอดภัย จึงมักแสร้งทำตัวเป็นคนธรรมดา ซึ่งอันที่จริงก็ถือเป็นธรรมเนียมปฏิบัติที่รู้กัน เพราะหากให้คนทั่วไปรู้ว่าเพื่อนข้างห้องเป็น "เซียน" ที่เหาะเหินเดินอากาศ เรียกฝนลมได้ เกรงว่ายามค่ำคืนคงหวาดผวาจนนอนไม่หลับเป็นแน่
วันนี้โรงเตี๊ยมไป๋อวิ๋นดูคึกคักเป็นพิเศษ เพราะตั้งแต่หลายวันก่อนมีคนเหมาโรงเตี๊ยมไว้ทั้งหลัง หลงจู๊และเสี่ยวเอ้อร์เดิมถูกให้ออกไปพักชั่วคราว เวลานี้ทุกคนในโรงเตี๊ยมตั้งแต่บนลงล่างจึงดูวุ่นวายเป็นอย่างยิ่ง
ตั้งแต่ห้องโถงด้านหน้าไปจนถึงลานเรือนด้านหลัง เต็มไปด้วยหีบใบใหญ่ที่บรรจุสินค้าสารพัดชนิดเอาไว้จนแน่น
ด้านนอกลานเรือนยังมีเกวียนเทียมม้าอสูรจอดเรียงรายอยู่หลายคัน นี่คือยานพาหนะขนส่งที่พบได้บ่อยที่สุดในทวีปฮวงหลาน บนนั้นก็บรรทุกสินค้าไว้เต็มเช่นกัน