เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 156 หนทางเซียนยากหยั่งรู้
หานลี่รู้สึกเพียงเบื้องหน้าถูกแสงสีขาวกลืนกินจนหมดสิ้น จากนั้นความรู้สึกหมุนคว้างตาลายอย่างรุนแรงก็ถาโถมเข้ามา ข้างหูแว่วเสียงแหวกฝ่าเวหาดังหวีดหวิวเป็นระลอก ประเดี๋ยวใกล้ประเดี๋ยวไกล
ขณะเดียวกัน คล้ายมีลมปราณกังฟงพัดกระหน่ำมาจากทั่วทุกสารทิศ ทว่าก่อนจะสัมผัสถูกกาย กลับถูกพลังไร้รูปสายหนึ่งขวางกั้นเอาไว้
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด ความรู้สึกประหลาดนี้จึงพลันเลือนหาย สายตาค่อย ๆ กระจ่างชัดขึ้น
เขากวาดสายตามองไปรอบด้าน พบว่าพวกตนถูกส่งมายังถ้ำใต้ดินขนาดมหึมาแห่งหนึ่ง ผนังถ้ำทั้งสี่ด้านและพื้นดินล้วนคล้ายคลึงกับภายในหอเทียนซิงเป็นอย่างยิ่ง สลักอักขระยันต์แบบเดียวกัน ทั้งยังฝังศิลาวิญญาณชนิดเดียวกันเอาไว้
ทว่ายันต์ที่แต่เดิมถือไว้ในมือนั้น ไม่รู้ว่าหายไปตั้งแต่เมื่อใด
เห็นเช่นนี้เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้มเจื่อน แต่แรกยังคิดจะศึกษาดูสักหน่อย ไม่นึกเลยว่าพิธีส่งตัวร้อยปีมีหนนี้จะรวดเร็วดุจสายฟ้าแลบ ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตั้งตัว ทุกอย่างก็จบสิ้นลงแล้ว