เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 ไม่อาจควบสองสิ่ง
หลังจากออกจากร้านพันโอสถ หานลี่ก็มิได้รีบร้อนกลับไปยังถ้ำพำนักชั่วคราวบนเขาโหย่วหยาง หากแต่ตระเวนหาร้านรวงแถบนั้นที่มีขนาดค่อนข้างใหญ่เพื่อเดินดูไปเรื่อย ๆ
โอสถชั้นสูงที่กว้านซื้อมาก่อนหน้านี้ แทบจะผลาญศิลาวิญญาณที่เขาสะสมไว้จนเกลี้ยงกระเป๋าแล้ว
ทว่าในอนาคตช่วงหนึ่ง เขายังมีเรื่องต้องใช้จ่ายอีกไม่น้อย จึงคิดจะนำวัตถุดิบและของวิเศษบางชิ้นที่ยังไม่จำเป็นต้องใช้ในตัวออกมาขายบ้าง เพื่อแลกเปลี่ยนเป็นศิลาวิญญาณชั้นยอดเยี่ยม
เดินมาได้ราวสองช่วงถนน จนถึงถนนสายหลักที่ผู้คนสัญจรขวักไขว่ หานลี่ก็มองเห็นตึกสูงเด่นหลังหนึ่งซึ่งยึดครองทำเลที่ดีที่สุดบนถนนสายนี้
ตึกนั้นสูงสามชั้น ก่อด้วยอิฐแดงดินอัคคีทั้งหลัง ด้านหน้าประตูมีเสาระเบียงลงรักปิดทองสองต้นค้ำยันชายคาโค้งหกเหลี่ยมเบื้องบน ปูทับด้วยกระเบื้องเคลือบสีเขียวมรกต ประดับสัตว์มงคลสีทองตามสันชายคา ดูหรูหรางดงามยิ่งนัก
เหนือกรอบประตูแขวนป้ายแนวนอนขนาดใหญ่พื้นแดงขอบทอง จารึกอักษรทองสามตัวอันเปี่ยมบารมีว่า "โยวเป่าไจ"