เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 136 ดักทางหานชิว
ครึ่งเดือนกว่าต่อมา
ในน่านน้ำแห่งหนึ่งแถบเฮยเฟิงที่แทบไม่มีผู้ใดรู้จัก มีเกาะขนาดเล็กสีเทาขาวกว่าร้อยเกาะกระจายตัวอยู่ประปราย
เกาะเหล่านี้มีขนาดไม่เท่ากัน พื้นที่ไม่เกินหมื่นลี้ ดูราวกับไข่มุกสีขาวพวงหนึ่งที่ประดับอยู่บนหยกมรกต
บนเกาะมีต้นไม้ขึ้นบางตา พลังวิญญาณเจือจาง อย่าว่าแต่สัตว์ป่าสิ่งมีชีวิตเลย แม้แต่ร่องรอยของนกทะเลสักตัวก็ยังไม่มี ให้ความรู้สึกเงียบสงัดไร้ชีวิตชีวาอย่างยิ่ง
ความจริงแล้ว หมู่เกาะแถบนี้ถูกม่านแสงโปร่งแสงเกือบสมบูรณ์ครอบคลุมเอาไว้ หากอยู่นอกม่านแสง อย่าว่าแต่มองด้วยตาเปล่าจะเห็นเพียงทะเลสีคราม แม้แต่ผู้ฝึกตนขั้นเซียนแท้ทั่วไปใช้จิตสัมผัสตรวจสอบ ก็ยังตรวจไม่พบความผันผวนของที่นี่
เวลานี้ ในห้องลับแห่งหนึ่งที่สร้างขึ้นในใจกลางภูเขาบนเกาะเล็กแห่งหนึ่ง มีเงาร่างชายหญิงสองคนกำลังนั่งหันหน้าเข้าหากันที่สองฟากของโต๊ะหินทรงกลม
ชายร่างกำยำผู้นั้นสวมหน้ากากฉลุลายปิดใบหน้าไว้ แท้จริงแล้วก็คือหานชิว เทพบรรพชนของเผ่าหลานจิง ส่วนสตรีงามในชุดสีฟ้าที่นั่งอยู่ตรงข้ามเขา ก็คือฮูหยินหูกู่ที่เคยร่วมมือกับเขารับมือหานลี่อยู่หลายครั้ง