เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 133 สามกฎสูงสุด
“ผู้อาวุโสโปรดวางใจ ตระกูลลั่วของข้ามีวันนี้ได้ ล้วนเป็นเพราะผู้อาวุโสเกื้อหนุน วันหน้าคนทั้งตระกูลลั่วย่อมยังคงยอมปฏิบัติตามผู้อาวุโสทุกประการ ไม่มีใจคิดเป็นอื่นแน่นอน” ลั่วเฟิงกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง
หานลี่ยิ้มบาง ๆ กำลังจะกล่าวอันใดต่อ ทันใดนั้นสีหน้าก็พลันเปลี่ยนไปเล็กน้อย
“ผู้นำตระกูลกล่าวหนักไปแล้ว วันนี้เจ้าเลื่อนขั้นสู่ขั้นมหายาน นับเป็นเรื่องน่ายินดีที่ควรเฉลิมฉลองกันทั้งเกาะ รีบไปพบหน้าคนในตระกูลเถิด” เขากล่าวเรียบ ๆ ประโยคหนึ่ง พอร่างไหววูบ ก็พลันเลือนหายไปจากจุดเดิมทันที
ลั่วเฟิงคุ้นชินกับการมาไปไร้ร่องรอยของ “ผู้อาวุโสหลิ่ว” ท่านนี้มานานแล้ว จึงค้อมกายคารวะไปยังจุดที่ร่างของหานลี่เพิ่งหายไป จากนั้นจัดแจงเสื้อผ้า แล้วก้าวเดินออกไปด้านนอก
ภายในเรือนสี่ประสาน เงาร่างวูบไหว ร่างของหานลี่ปรากฏขึ้นมาโดยไม่ส่งเสียงใด ๆ พลางสาวเท้าก้าวเร็วตรงเข้าสู่ห้องลับ
ขณะเดิน เขาก็หยิบหน้ากากสีเขียวขึ้นมาสวมบนศีรษะ บนนั้นมีจุดแสงสีขาวกะพริบวิบวับอย่างต่อเนื่อง
หานลี่ชี้นิ้วออกไป แสงสีขาวสายหนึ่งพุ่งออกจากหน้ากาก กลายเป็นวังวนสีขาวหมุนคว้างส่งเสียงหึ่ง ๆ อยู่เบื้องหน้า