เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 ร่างอวตารแหลกสลาย
“ถอยออกไปให้หมด!” หานชิวตะโกนลั่น
“อัสนีหยินเซวี่ยกัง!” ฮูหยินหูกู่เห็นลูกทรงกลมสีแดงคล้ำก็สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างตกใจ รีบถอยฉากออกไปพร้อมคนอื่น ๆ ทันที บนร่างแต่ละคนสว่างวาบด้วยแสงหลากสี ปรากฏม่านคุ้มกายสีสันต่างกันขึ้นมา
ลูกทรงกลมสีแดงคล้ำหลุดลอยออกจากมือหานชิว กลายเป็นเงาสีแดงสายหนึ่ง พุ่งเข้าชนม่านน้ำอย่างรุนแรง
ตูม!
เสียงกึกก้องสะเทือนฟ้าดินดังขึ้นคราหนึ่ง
ดวงตะวันสีเลือดขนาดหลายร้อยจ้างพลันผุดขึ้นมา ค้างอยู่หลายลมหายใจ ก่อนจะแตกกระจายเป็นแสงสีเลือดระลอกแล้วระลอกเล่าที่กวาดซัดไปรอบทิศแล้วสลายไป
ม่านน้ำสีครามรอบกายหานลี่ถูกลูกอัสนีหยินเซวี่ยกังทำลายไปหลายชั้นในชั่วพริบตา บัดนี้เหลือเพียงม่านน้ำชั้นสุดท้ายเท่านั้น บนผิวมีภาพมายาเกลียวคลื่นสั่นไหวอย่างบ้าคลั่ง ภายในมองเห็นหานลี่กับร่างอวตารที่นั่งประจันหน้ากันได้อย่างชัดเจนแล้ว
ผืนดินเบื้องล่างถูกคลื่นแสงสีเลือดซัดใส่จนเกิดเป็นหลุมลึกมหึมา ลาวาสีแดงสดนับไม่ถ้วนพวยพุ่งทะลักออกมา สาดกระจายไปทั่วทุกทิศ ทำให้อุณหภูมิของน้ำทะเลโดยรอบพุ่งสูงขึ้นฉับพลัน ราวกับถูกต้มจนเดือดพล่าน