เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 เงื่อนงำใต้ตำหนัก
“ดูเหมือนคนพวกนี้จะเป็นผู้ฝึกตนขั้นต่ำ ไม่ก็เป็นคนที่มีรากวิญญาณกันทั้งนั้น!” เจียวสือลิ่วได้ยินดังนั้นจึงเอ่ยขึ้นทันที
“เป็นเช่นนั้นจริง ๆ! เช่นนั้นเจ้าหมายความว่า พวกเราก็ควรแสร้งทำเป็นผู้ฝึกตนขั้นต่ำ เพื่อให้ถูกส่งตัวเข้าไปด้วยงั้นหรือ?” เจียวจิ่วส่งกระแสจิตถาม
“ถูกต้อง ด้วยระดับการบำเพ็ญของพวกเรา คิดจะตบตาให้ผ่านไปย่อมไม่มีปัญหาอันใด” หานลี่ตอบกลับไปเช่นนั้น
“สถานที่ที่ถูกส่งตัวไปอาจข้องเกี่ยวกับกงซูหง พวกเราควรแจ้งพวกเจียวปาไว้ก่อนหรือไม่?” เจียวสือลิ่วลังเลเล็กน้อยพลางเอ่ยขึ้น
“พวกเราแค่พยายามแทรกซึมเข้าไปเท่านั้น รอให้ค้นพบสิ่งใดก่อนค่อยว่ากันเถอะ” เจียวจิ่วตอบกลับด้วยน้ำเสียงค่อนข้างเฉยเมย
กล่าวจบ เขาก็ยกมือขึ้นแตะที่แก้มและหน้าผากเบา ๆ ระลอกคลื่นไร้รูปสายหนึ่งพลันแผ่ออกมาจากร่างเขาทันที
แม้ใบหน้าที่จำแลงไว้จะมิได้เปลี่ยนแปลงไปแม้แต่น้อย ทว่ากลิ่นอายบนร่างกลับแปรเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาก็ลดลงมาอยู่ที่ระดับขั้นสร้างฐานช่วงกลาง
หานลี่กับเจียวสือลิ่วเห็นดังนั้นก็ทำตามอย่างเดียวกัน ปรับกลิ่นอายของตนเองลงมาอยู่ที่ขั้นสร้างฐานตามลำดับ