เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 108 ความพิศวง
หานลี่ครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนร่างจะเคลื่อนวูบไปปรากฏตรงหน้าเจียวสือลิ่วที่ล้มฟุบอยู่ข้างต้นไม้แห้ง เขาประคองอีกฝ่ายขึ้น แล้วหยิบยาเม็ดหนึ่งให้กลืนลงไป
“ขอบคุณ”
เจียวสือลิ่วบาดเจ็บไม่เบาในครั้งนี้ พยักหน้าให้หานลี่แล้วก็นั่งขัดสมาธิโดยไม่พูดอะไร ค่อย ๆ หลอมฤทธิ์ยาเพื่อบำบัดบาดแผลของตนเองอย่างเงียบ ๆ
ทางฝั่งเจียวจิ่ว เมื่อพบว่าชายชราชุดม่วงหายไปแล้ว ร่างก็พลันเคลื่อนวูบมาถึงหน้าผู้ฝึกตนขั้นผสานกายที่ยังมีลมหายใจรวยรินคนนั้นในตรอกใกล้เคียง
ยังไม่ทันให้อีกฝ่ายเอ่ยปาก เจียวจิ่วก็ยื่นมือข้างหนึ่งออกไปราวสายฟ้า นิ้วทั้งห้าเกี่ยวจับศีรษะอีกฝ่ายไว้ ใต้แสงสีน้ำเงินที่วูบวาบจากฝ่ามือ ผู้ฝึกตนขั้นผสานกายผู้นั้นก็เบิกตาขาวแล้วสิ้นสติไป
ไม่รู้ว่าเขาใช้วิชาลับใด หลังจากนั้นไม่นาน จิตแรกกำเนิดสีแดงอ่อนที่เปี่ยมด้วยความหวาดกลัวก็ถูกแสงสีน้ำเงินห่อหุ้มแล้วดึงออกมาจากร่างทั้งเป็น ดวงตาปรือครึ่ง ดูอิดโรยหมดเรี่ยวแรง