เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104 จาริกแสวงบุญ
ไม่นานนัก หานลี่และพวกรวมสามคนก็มาถึงจุดขึ้นเกาะตามที่กำหนดไว้ ซึ่งเป็นชายหาดแห่งหนึ่งทางทิศตะวันตกของเกาะหงเยว่
สิ่งที่ทำให้ทั้งสามคนประหลาดใจเล็กน้อยก็คือ บริเวณนี้กลับรกร้างไร้ผู้คนอย่างยิ่ง ทว่าเมื่อนึกถึงเรื่องที่เกาะหงเยว่ปิดเกาะตัดขาดจากภายนอกมาหลายพันปี ก็ไม่มีอันใดให้ต้องแปลกใจอีก
ส่วนค่ายกลอาคมเตือนภัยที่วางไว้แถบนี้ แม้จะแยบยลและซ่อนเร้นอยู่บ้าง แต่สำหรับผู้มีตบะระดับเซียนแท้ทั้งสามคน ย่อมหลบเลี่ยงได้อย่างง่ายดาย
ถึงกระนั้น ทั้งสามก็มิกล้าประมาทแม้แต่น้อย พากันซ่อนกลิ่นอายแล้วค่อย ๆ เหาะไปตามเส้นทางที่กำหนด มุ่งหน้าสู่เป้าหมายแรกอันเป็นสถานที่ที่เรียกว่าเมืองเทียนสุ่ย
ยามนี้ท้องฟ้ามีเมฆจับตัวหนาทึบ ทั้งสามเหาะอยู่ท่ามกลางหมู่เมฆ ยิ่งช่วยกำบังร่องรอยได้ดียิ่งขึ้น
ขณะเหาะไป หานลี่ก็ก้มมองสภาพแวดล้อมบนเกาะไปด้วย
ภูมิประเทศทางฝั่งตะวันตกของเกาะหงเยว่ค่อนข้างราบเรียบ ไม่ค่อยมีทิวเขาสูงชัน ส่วนใหญ่เป็นที่ราบ พืชพรรณเขียวชอุ่ม ป่าทึบทอดยาวจรดขอบฟ้าสุดสายตา
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสภาพดินหรือไม่ ต้นไม้บนเกาะส่วนใหญ่จึงมีสีแดงชาด