เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 97 สามเทพบรรพชน
ตะวันคล้อยต่ำลงทางทิศประจิม
แสงสนธยาสีทองอร่ามขับเน้นให้เกาะอูเหมิงทั้งเกาะดูราวกับใบไม้สีทองอร่ามที่ลอยล่องอยู่บนผืนน้ำทะเลสีดำทะมึน
บนเกาะ ตามหมู่บ้านปุถุชนที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางขุนเขาและแมกไม้ ควันไฟลอยอ้อยอิ่งขึ้นเป็นสาย เรือที่จอดเทียบท่าในท่าเรือก็เริ่มทวีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ
ผู้ฝึกตนเกาะอูเหมิงหลายคนกำลังตระเวนตรวจตราไปรอบเกาะ พลางมองดูความสงบสุขร่มเย็นทั่วทั้งเกาะ บนใบหน้าล้วนเปี่ยมไปด้วยความพึงพอใจ
ศึกใหญ่เมื่อกว่าครึ่งปีก่อน ตระกูลลั่วเกือบต้องล่มสลายสิ้นตระกูล ที่รอดพ้นมาได้อย่างปลอดภัยล้วนพึ่งพาการคุ้มครองจากท่านบรรพชนของตระกูล
บัดนี้พวกเขาไม่มีความปรารถนาอันใดเกินตัว เพียงหวังว่าจะได้บำเพ็ญเพียรอยู่ที่นี่อย่างสงบเงียบต่อไป ปกปักรักษาแผ่นดินผืนนี้ที่บรรพบุรุษส่งต่อมาให้ได้
"เอ๊ะ?"
ในระหว่างลาดตระเวน ผู้ฝึกตนที่เป็นหัวหน้าคนหนึ่งสีหน้าเปลี่ยนไปพลางหยุดฝีเท้าลง แล้วทอดสายตามองไปยังท้องทะเลเบื้องหน้าอันไกลโพ้น
"มีเรื่องอันใดหรือ" คนอื่น ๆ เมื่อเห็นดังนั้นต่างก็พากันหยุดชะงัก