เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 85 เทพบรรพชน
ร่องบนพื้นรอบรูปสลักบัณฑิตหนุ่มถูกโลหิตสดไหลนองจนเต็ม ทุกสายธารโลหิตประหนึ่งธารน้ำสายเล็ก ๆ ที่ไหลรินมารวมกันยังใต้ฐานรูปสลัก
เคล้าคลอไปกับสุ้มเสียงอันสั่นเทาเล็กน้อยของชายชราผมขาว แสงโลหิตจาง ๆ บนผิวรูปสลักพลันหม่นวาบเป็นจังหวะ ตรงชายเสื้อคลุมด้านหน้าที่ทอดตัวลงมา วังวนสีโลหิตสายหนึ่งกำลังหมุนคว้างไม่หยุด แผ่คลื่นพลังพิศวงระลอกแล้วระลอกเล่าออกมา
เสียง “หึ่ง” อันประหลาดพลันดังขึ้น!
แสงสว่างวาบขึ้นในวังวนสีโลหิต ทหารสวมเกราะโลหิตนายหนึ่งพุ่งวูบออกมา ดวงตาอันไร้แววมองกราดไปด้านนอกครู่หนึ่ง ก่อนจะทะยานร่างขึ้นสู่ท้องฟ้า บินตรงไปยังทิศทางสนามรบนอกลานกว้าง
ชั่วครู่ต่อมา ในวังวนสีโลหิตก็มีแสงวาบขึ้นอีกครา ทหารเกราะโลหิตอีกนายพุ่งตัวออกมา เข้าร่วมการเข่นฆ่าที่วงนอก
ขณะนั้นเอง เด็กหญิงชุดคลุมดำคนหนึ่งซึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่รอบรูปสลัก ร่างพลันเอียงวูบแล้วล้มพับลงไป
สีหน้านางขาวซีดราวกับกระดาษ กระทั่งริมฝีปากก็ไร้สีเลือด บาดแผลตรงข้อมือยังคงเปิดอ้า ทว่ากลับไม่มีโลหิตสดไหลออกมาได้อีกแม้แต่หยดเดียว