เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 สยบผู้ฝึกตนขั้นมหายาน
แดนเซียน เมืองชั้นในของเมืองเฮยสุ่ย บนลานกว้างเปิดโล่งแห่งหนึ่ง
กู่เยี่ยนส่านเหรินกับนักพรตจิ้งหมิงยืนเคียงข้างกันโดยไม่เอ่ยคำใดออกมาสักประโยคเดียว
บนใบหน้าซีดเหลืองแห้งกร้านอยู่แล้วของฝ่ายแรก บัดนี้คิ้วทั้งสองข้างขมวดเป็นปม เผยกลิ่นอายดุร้ายอำมหิต ราวกับจะเลือกใครสักคนมากัดกินให้ได้
สีหน้าของอีกคนก็ไม่ได้ดูดีไปกว่ากันแม้แต่น้อย เนิ่นนานผ่านไปถึงค่อย ๆ เอ่ยขึ้น “ไม่รู้จริง ๆ ว่าคนผู้นี้เป็นยอดคนมาจากไหนกันแน่ ไม่เพียงกระบี่ยันต์จิตทารกของข้าจะทำอะไรเขาไม่ได้ แม้แต่สหายเหยียนเองก็ยัง...”
พูดถึงตรงนี้ เขาก็ถอนหายใจออกมาคำหนึ่ง มิได้กล่าวสิ่งใดต่ออีก
“คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าขุนพลผ้าเหลืองที่มีพลังเทียบเคียงระดับเสวียนเซียนของข้า จะพ่ายแพ้ให้กับเซียนตกสวรรค์เพียงคนเดียว!” กู่เยี่ยนส่านเหรินเริ่มจากเผยสีหน้าเจ็บปวดเสียดาย จากนั้นก็ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความแค้น
ครานี้เขาไม่เสียดายที่จะทลายพลังขอบเขตมิติ ฝืนเปิดช่องทางชั่วคราวเพื่อส่งเมล็ดถั่วแม่พันธุ์ลงไปหนึ่งเม็ด ทว่าผ่านไปไม่นานกลับขาดการติดต่อกับเมล็ดถั่วนี้ เจ็บปวดเสียดายจนแทบจะกระอักเลือดออกมา