เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 67 ภูตสวรรค์ร้อยตา
ในห้วงมิติสีเทาหม่น
ถงเหรินเอ้อร์กับเหอซานเต้าเหรินแปรเปลี่ยนเป็นเงาร่างเลือนรางสองสาย เหาะเหินทะลวงมิติแหวกอากาศไปด้วยความเร็วประดุจสายฟ้าแลบ
ด้วยระดับพลังของทั้งสองที่เร่งเหาะหนีอย่างสุดกำลัง ชั่วพริบตาก็ข้ามผ่านไปนับหมื่นลี้แล้ว
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อกลิ่นอายของต้วนเหรินหลีอันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอยในพริบตา ทั้งสองก็ยิ่งไม่เสียดายพลังชีวิต ยอมเผาผลาญไอพลังดั้งเดิมเพื่อกระตุ้นวิชากลืนลับ เร่งความเร็วในการเหาะหนีขึ้นอีกเท่าทวี
ความรู้สึกขวัญหนีดีฝ่อเช่นนี้ พวกเขาไม่เคยประสบพบเจอมาหลายหมื่นปีแล้ว ต้องรู้ด้วยว่า ก่อนหน้านี้ทั่วทั้งโลกหลิงหวน ผู้ที่มีพลังฝีมือทัดเทียมกับพวกเขานั้นมีอยู่น้อยยิ่งกว่าหยิบมือ และเมื่อก้าวมาถึงระดับนี้ ย่อมไม่มีใครประลองยุทธ์เสี่ยงชีวิตกันตามอำเภอใจ
“สหายเต๋าเหอซาน อาศัยจังหวะนี้แหละ! รีบร่ายวิชาเปิดช่องทางมิติเสีย หากไม่ออกจากถ้ำสวรรค์แห่งนี้ไป พวกเราสองคนก็มีแต่ตายสถานเดียว!” ถงเหรินเอ้อร์เหลียวมองไปด้านหลังพลางเอ่ยขึ้นอย่างร้อนรน
“ตกลง!”