เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 62 ผิดปกติ
ขณะเดียวกัน บนยอดเขาแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายร้อยลี้ มีร่างสามสายยืนเคียงข้างกันอยู่ พอดีเป็นเหอซานเต้าเหริน ถงเหรินเอ้อ และต้วนเหรินหลี ทั้งสามคน
ยามนี้ พวกเขาทุกคนต่างทอดสายตามองไปยังแสงสีขาวพวยพุ่งเสียดฟ้าอันบาดตาเพียงหนึ่งเดียวท่ามกลางม่านราตรีอันเวิ้งว้างแต่ไกลโดยไม่มีข้อยกเว้น
ตรงนั้นพอดีเป็นทิศทางของยอดเขาเก้าค่าย
ทั้งสามคนล้วนเงียบงันไม่เอ่ยคำ นอกจากลมภูเขาที่พัดผ่านแผ่วเบาเป็นครั้งคราว พัดชายเสื้อสะบัดเสียงดังพรึ่บพรั่บแล้ว บริเวณโดยรอบก็เงียบสงัดไร้สรรพสำเนียง บรรยากาศดูจะหนักอึ้งอยู่บ้าง
ผ่านไปครู่ใหญ่ ความเงียบสงบนี้จึงถูกหนึ่งในนั้นทำลายลง
“สหายเหอซาน นี่หรือคือแผนการอันรัดกุมที่เจ้าว่าไว้? ปล่อยให้คนผู้นี้ฝึกตนอย่างสงบสุข พลังฝีมือเพิ่มพูนขึ้นอย่างก้าวกระโดดน่ะหรือ?” ต้วนเหรินหลีเอ่ยขึ้นช้า ๆ
“เป็นข้าที่คิดไม่รอบคอบเอง ดูท่าคนผู้นี้น่าจะพบวิธีฟื้นฟูอาการบาดเจ็บบางอย่างเข้าแล้ว” เหอซานเต้าเหรินถอนหายใจ กล่าวอย่างจนใจอยู่บ้าง
“เรื่องนี้ไม่ควรผัดผ่อนอีกต่อไปแล้ว” ถงเหรินเอ้อกล่าวเสียงเย็นชา