เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 53 เพลิงมารแผดเผากาย
สิ้นเสียง หานลี่ก็พลันพร่าเลือน หายวับไปจากที่เดิมอย่างไร้ร่องรอย
“ระวัง...”
ชายชราหน้าเหยี่ยวดวงตาตระหนก ร้องตะโกนลั่น
ทว่ายังไม่ทันสิ้นเสียง ก็รู้สึกเพียงเงาร่างเลือนรางวูบผ่านหน้า ร่างทั้งร่างราวกับถูกขุนเขายักษ์กระแทกเข้าใส่อย่างจัง ลอยละลิ่วถอยหลังไปดั่งกระสอบขาด ๆ ฟาดเข้ากับยอดเขาด้านนอกลานกว้างอย่างรุนแรง ฝังจมเข้าไปในหน้าผาหินอย่างไม่อาจรู้เป็นตาย
เสียงกระแทกทึบหนักดัง “ปัง ปัง” สองครา!
ชายชราผมขาวกับชายฉกรรจ์ผิวคล้ำเมื่อครู่ยังเบิ่งตามองร่างของชายชราหน้าเหยี่ยวลอยคว้างออกไป ยังไม่ทันเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น สายตาก็มืดวูบ จากนั้นร่างก็ลอยละลิ่วเหินเวหาพุ่งไปในทิศทางหนึ่ง กระแทกจมลึกเข้าไปในหน้าผาหินอย่างแรง
ทั่วทั้งลานกว้างพลันเงียบสงัดไร้สุ้มเสียง
หลิ่วเล่อเอ๋อร์มองดูฝูงคนที่นอนระเกะระกะดำพรืดไปทั่วบริเวณลานกว้าง ตลอดจนของวิเศษและศาสตราวิเศษหลากรูปทรง อ้าปากค้างจนหุบไม่ลงอยู่นานสองนาน
แม้นางจะรู้ว่าพี่สือโถวของตนเก่งกาจยิ่งนัก แต่ภาพเบื้องหน้านี้ก็ยังเกินเลยกว่าที่นางจะจินตนาการไปไกลโข ราวกับกำลังฝันไปก็ไม่ปาน