กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 45 เป็นไปไม่ได้
ภายในถ้ำที่พัก
หานลี่ค่อย ๆ ลืมตาทั้งสองข้าง ถอนจิตสัมผัสออกจากร่าง สีหน้าปรากฏแววเหนื่อยล้าขึ้นมาเล็กน้อย
หลังตั้งสติมั่น เขาพลิกมือหยิบหญ้ากระเรียนเมฆาสีฟ้าอ่อนท่อนหนึ่งขึ้นมา ส่งเข้าปากเคี้ยวช้า ๆ พลางมีสีหน้าครุ่นคิด
ชั่วครู่ต่อมา เขาผ่อนลมหายใจยาวออกมาคำหนึ่ง พลันเอ่ยปากขึ้นว่า
“สหายเต๋าหมัวกวง พอจะออกมาสนทนากันสักหน่อยได้หรือไม่”
สิ้นเสียง เงาตรงหน้าเขาบิดเบี้ยวทอดยาวออกไป ชายหนุ่มผมยาวสยายผู้หนึ่ง สวมชุดคลุมดำ ผิวกายดำขลับดุจหมึก มีหน้าตาคล้ายคลึงกับเขาอยู่หลายส่วน ลุกขึ้นยืนมาจากในเงานั้น
ชายหนุ่มมองหานลี่ นิ่งเงียบไม่เอ่ยคำ
“หมัวกวง เจ้าเคยเห็นวิชาลับที่ใช้โซ่ตรวนแฝงพลังแห่งกฎกักขังจิตแรกกำเนิดของผู้อื่นหรือไม่” หานลี่เอ่ยถามตรง ๆ