เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 40 จบลงอย่างไร้บทสรุป
บ่ายวันนั้น
เหนือลานหยกขาวอันกว้างขวางบนยอดเขาเพลิงศักดิ์สิทธิ์ ลำแสงสีขาวสายหนึ่งฉีกฝ่าอากาศมาจากแดนไกล พุ่งเฉียงลงมาสู่เบื้องล่าง
เมื่อแสงเหาะสลายตัว ก็ปรากฏร่างชายวัยกลางคนใบหน้าขาวเกลี้ยงเกลาไร้หนวดเครา สวมผ้าโพกศีรษะแบบบัณฑิต
เขาอยู่ในชุดนักปราชญ์ที่ชายเสื้อพลิ้วไหวค่อย ๆ ร่อนลงสู่พื้น เพิ่งจะแตะพื้นได้ไม่ทันไร ด้านหลังก็มีเสียงบุรุษดังขึ้น
“พี่หนานกง”
ชายวัยกลางคนในชุดนักปราชญ์หันกลับไปมอง เห็นนักพรตเคราดำสวมมงกุฎห้าขุนเขาในชุดนักพรตผ้าหยาบสีครามกำลังเดินตรงมาหาเขาจากระยะหลายร้อยจ้าง
คนผู้นั้นดูเหมือนก้าวเดินไม่เร็วนัก ทว่าเบื้องหลังกลับทิ้งภาพติดตาไว้เป็นสาย ทุกก้าวย่างก้าวข้ามได้ไกลหลายสิบจ้าง เพียงพริบตาก็มาหยุดอยู่ตรงหน้า
“น้องจวง ไปด้วยกันเถิด” ชายวัยกลางคนในชุดนักปราชญ์แย้มยิ้มทักทายนักพรตเคราดำ